Τι είναι τελικά η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση

Φαντάζομαι ότι όλοι έχετε δει στην τηλεόραση κάποιες διαφημίσεις για την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση (www.digea.gr). Αλλά πιθανόν δεν έχετε καταλάβει τι είναι ή τι πρέπει να κάνετε εσείς για αυτό.

Η ψηφιακή τηλεόραση είναι μια νέα τεχνολογία όπου το τηλεοπτικό σήμα θα συνεχίζει να μεταδίδεται όπως γίνεται ήδη, δηλαδή το σήμα θα το λαμβάνετε χωρίς καμία αλλαγή εξοπλισμού. Η διαφορά είναι ότι θα μεταδίδεται με μια διαφορετική κωδικοποίηση, μια ψηφιακή κωδικοποίηση αντίστοιχη της κωδικοποίησης που έχουν τα DVD (Mpeg2), που παίζει το iPod και το iPhone (MPEG-4/MP3), οπότε θα χρειαστεί κάποιος εξοπλισμός που να μπορεί να μετατρέπει αυτό το ψηφιακό σήμα σε εικόνα που να μπορεί να δείξει η τηλεόραση που ήδη έχετε. Οπότε η λογική αντίστοιχη του filmnet, αλλά χωρίς χρέωση. Αγοράζεις έναν αποκωδικοποιητή ψηφιακού σήματος και τον συνδέει αφενός με την κεραία (για να λαμβάνει το τηλεοπτικό σήμα) κι αφεταίρου με την τηλεόραση (για να προβάλεται το τηλεοπτικό σήμα). Φυσικά υπάρχει και η εναλλακτική λύση της αγοράς καινούριας τηλεόρασης που να έχει και ψηφιακό δέκτη.

Αυτό που θα κερδίσουμε οι τηλεθεατές με αυτήν την μετατροπή του τηλεοπτικού σήματος σε ψηφιακού είναι ότι δεν θα υπάρχουν "χιόνια", θα είναι μακράν υψηλότερης ποιότητας από το αναλογικό. Θεωρητικά θα υπάρχουν κι άλλες δυνατότητες όπως επιλογή υπότιτλων και μεταγλώτισης, αντίστοιχα όπως γίνεται στα DVD, αλλά είναι αμφίβολο αν οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.

Αλλά στην πραγματικότητα δεν γίνεται για το καλό του τηλεθεατή. Στην πραγματικότητα γίνεται προκειμένου να μπορέσουν να δημιουργηθούν πιο πολλοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Εαν θυμάμαι καλά θα μπορούν να "χωρέσουν" οκταπλάσιοι σταθμοί από αυτούς που ήδη υπάρχουν.

Εν συντομία:

Για να έχεις ψηφιακή τηλεόραση θα χρειαστεί να αγοράσεις και να συνδέσεις με την κεραία και την υπάρχουσα τηλεόραση έναν αποκωδικόποιητή ψηφιακής τηλεόρασης.

Η μαγεία της ανακάλυψης του open source

Πολλοί προγραμματιστές αλλά και γενικότερα χρήστες υπολογιστών αγαπάμε το τσάμπα. Μια μορφή αυτού του "τσάμπα" είναι το λογισμικό ανοικτού κώδικα (open source).

Η ανάγκη για ταχεία ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων που να έχουν όλο και περισσότερες δυνατότητες οδηγεί πολλές φορές στην υιοθέτηση open source και free software ακόμα κι από μεγάλες εταιρείες. Χαρακτηριστικό παράδειγματα αποτελούν το linux, η Java, η mySQL, η PostgreSQL, η PHP, το Joomla και πάρα πολλά άλλα.

Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο ιδανικά. Κανένας δεν διαθέτει τον χρόνο του μόνο για το καλό της κοινότητας, αλλά και για ιδίον όφελος. Το όφελος αυτό μπορεί να έρθει από το ότι μόνο αυτός που έχει φτιάξει ενα πρόγραμμα μπορεί να κατανοησει άμεσα το πως λειτουργεί. Οποιοσδήποτε άλλος θα χρειαστεί σίγουρα κάποιον χρόνο, που μεταφράζεται σε χρήμα. Οπότε είναι πιθανόν κάποια εταιρεία που θα θέλει να το αξιοποιησει εμπορικά να τον πληρώσει για συμβουλές ή για προσαρμογή του λογισμικού στα μέτρα της.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει κι εν τέλη υπάρχουν πάρα πολλά φιλόδοξα open source projects που σταματούν γιατι δεν βρίσκουν χρηματοδότηση. Μακάρι οι εταιρείες να κατανοήσουν ότι οι προγραμματιστές πρέπει να αμοιβόμαστε αντάξια με αυτό που παράγουμε. Δηλαδή να μας πληρώνουν γιατι παράγουμε κάτι που αυξάνει τον ρυθμό της παραγωγικότητας κι όχι απλά την παραγωγικότητα.